Bu bölümde, öğretim elemanları tarafından hazırlanmış olan makalelerin listesi verilmiştir. Özellikle son yıllardaki çalışmaların listesi burada sunulmaya çalışılmıştır:

2016

Yalçın, İ. (2016). The role of self-construal and perceived social support in prediction of attitudes toward seeking professional psychological help. Education and Science, 41(183), 339-349.

Atik, G., Gülçin Çelik, E., Güç, E. ve Tutal, N. (2016). Psikolojik danışman adaylarının yapılandırılmış akran grup süpervizyonu sürecindeki metafor kullanımına ilişkin görüşleri. Ege Eğitim Dergisi, 17(2), 597-619.

Atik, G., & Yerin Güneri, O. (2016). Ortaokul öğrencileri için Okul İklimi Ölçeği: Türkçe Formu’nun geçerlik ve güvenirlik çalışması. İlköğretim Online, 15(1), 91-103.

Nazlı, S. (2016). Türk Polis Akademisi kapsamlı gelişimsel rehberlik programı politikası. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(35), 387-410.

Kardaş, F. ve Yalçın, İ. (2016). Kanıta dayalı uygulamalar ve psikolojik danışma ve rehberlik alanına yansımaları.Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 6(45), 13-24.


2015

Yeşilyaprak, B. & Boysan, M. (2015). Latent class analysis of job and life satisfaction among school counselors: A national survey. Journal of Happiness Studies, 16(1), 1-15. 

Kardaş, F. ve Yeşilyaprak, B. (2015). Eğitim ve öğretimde güncel bir yaklaşım: Teknoloji destekli esnek öğrenme (Flipped learning) modeli. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 48(2), 103-121.

Akgül, H. ve Yeşilyaprak, B. (2015). Yaşlılar için Yalnızlık Ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlaması: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, 1, 34-45.

Nazlı, S. (2015). Yozgat Polis Meslek Yüksekokulu kapsamlı gelişimsel rehberlik programı tasarım süreci. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(44), 1-13.

Yalçın, İ. & Malkoç, A. (2015). The relationship between meaning in life and subjective well-being: Forgiveness and hope as mediators. Journal of Happiness Studies, 16, 915-929.

Yalçın, İ. ve Ersever, O. (2015). İlişki geliştirme programının üniversite öğrencilerinin ilişki doyum düzeylerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(2), 185-201.

Yalçın, İ. (2015). İyi oluş ve sosyal destek arasındaki ilişkiler: Türkiye’de yapılmış çalışmaların meta-analizi. Türk Psikiyatri Dergisi, 26(1), 21-32.

Kızıl, Z. ve Yalçın, İ. (2015). Grupla psikolojik danışmada terapötik bir etmen: Bağlılık. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 842-850.

Malkoç, A. ve Yalçın, İ. (2015). Relationships among resilience, social support, coping, and psychological well-being in university students. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(43), 35-43.

Üzar Özçetin, Y. S. ve Yalçın, İ. (2015). Grupla psikolojik danışma sürecinde bir risk alanı: Sınır aşımları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(43), 128-136.


2014

Pişkin, M., Atik, G., Çınkır, Ş., Öğülmüş, S., Babadoğan, C., & Çokluk, Ö. (2014). The development and validation of Teacher Violence Scale [Öğretmen Şiddeti Ölçeği’nin geliştirilmesi ve doğrulanması]. Eurasian Journal of Educational Research, 56, 69-88.

Sevim, S. A. (2014). Adaptation of parent and adolescent versions of Leuven Adolescent Perceived Parenting Scale. Düşünen Adam The Journal o f Psychiatry and N eurological Sciences, 27, 291-300.

Nazlı, S. (2014). Polis Akademisi kapsamlı gelişimsel rehberlik programının orta vadeli değerlendirilmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(41), 103-116.

Nazlı, S. (2014). Career development of upper primary school students in Turkey. Australian Journal of Guidance and Counselling, 24(1), 49–61.

Şentürk Aydın, R. ve Nazlı, S. (2014). Yaşam becerileri eğitim programının boşanmış aile çocuklarının uyum düzeylerine etkisinin incelenmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 33, 127-153.

Nazlı, S. (2014). Polis Akademisi rehberlik ve psikolojik danışma büro amirliğinin gelişimsel rehberlik modeline geçiş süreci. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 47(1), 259-278.

Dural, G. ve Yalçın, İ. (2014). Üniversite öğrencilerinde ebeveyn kabulü ile psikolojik uyum arasındaki ilişkinin incelenmesi. Düşünen Adam: Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 27, 221-232.


2013

Atik, G. & Yerin Güneri, O. (2013). Bullying and victimization: Predictive role of individual, parental, and academic factors. School Psychology International, 34(6), 658-673. 

Yalçın, İ. ve Malkoç, A. (2013). Kişisel Gelişim Yönelimi Ölçeği-II’nin Türkçe’ye uyarlanması ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Düşünen Adam The Journal of Psychiatry and Neurological Sciences, 26(3), 258-266. 

Nazlı, S. (2013). Evli kadınların aile sistemlerini algılayışları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 46(1), 417-437.